(موسیقی پر انرجی)
- مربیگری عاطفی همیشه
با چهار مرحله اول شروع می شود
که به احساسات اجازه می دهد
(کلمات صدای دنگ می دهند)
تا شدت کمتری پیدا کند.
(کلمات صدای دنگ می دهند)
(صدای خط)
(کشیدن انگشت روی صفحه)
gاین اکثراً با آرام گوش دادن دنبال می شود،
فرصت دادن به نوجوان تان تا آرام شود، یا
چیزی که اتفاق می افتد را با شما شریک کند.
آخرین مرحله مربیگری عاطفی این است
که ممکن است به آنها در حل مشکلات کمک کنید
یا حتی درباره محدودیت ها مذاکره کنید.
و این بهتر است زمانی انجام شود که
شخص جوان تان آرامتر است
و ارتباط بیشتری بین شما وجود دارد.
(کشیدن انگشت روی صفحه)
پس ما اکثراً در مربیگری عاطفی عجله میکنیم.
ما عجله نموده و تلاش می کنیم
و زمانی که نوجوان با خیلی احساساتی است،
زیاد صحبت می کنیم.
این می تواند نوجوانان را
واقعا تحت فشار قرار دهد.
در نتیجه آنها اکثراً خشمگین می شوند،
(غرش نوجوان)
آنها فریاد می زنند و طغیان می کنند.
(کشیدن انگشت روی صفحه)
و گاهی اوقات امکان دارد
توجه کنید که آنها بسیار ناراحت هستند
اما امکان دارد بلافاصله جواب ندهید
و شما امکان دارد در عوض
بعداً با آنها تماس بگیرید
بناءً بعضی اوقات چنین است
که به زودی آرام شده و زیاد صحبت نکنیم.
یک بخش مهم
از مربیگری عاطفی (کلمات صدای دنگ می دهند)
پیدا کردن زمان مناسب برای صحبت کردن
هم برای شما و هم برای نوجوان تان هست.
(کلمات می پیچند)
پس ببینید آیا می توانید وقت های را
شناسایی کنید که نوجوان تان تمایل
بیشتری برای صحبت کردن دارد.
اکثراً این فرصت در هنگام رفتن به بستر خواب
یا وقتی که هیچ تماس چشمی وجود ندارد، است.
به بعضی از نکات نوشته شده
برای نحوه رسیدگی به شدت احساسات متفاوت
هم از شدت احساسات خود تان
همچنان از نوجوان تان نگاهی بیندازید.
(کشیدن انگشت روی صفحه)
- نوجوانان در آنچه که در مورد مربیگری
عاطفی برای آنها موثر
واقع می شود با هم تفاوت دارند.
بعضی دوست دارند احساسات شان نامگذاری شوند،
اما دیگران شاید این را حمایتی درک کنند.
و آنها بدون نام بردن از احساسات
فقط همدلی می خواهند.
بعضی ها امکان دارد بخواهند در لحظه ای که
احساساتی هستند در مورد مسائل صحبت کنند
و دیگران به وقت بیشتر،
توقف و شروع مجدد در گفتگو نیاز دارند.
بناءً شما واقعا می توانید مربیگری عاطفی
را در طول زمان استفاده کنید.
لازم نیست همه چیز یک بارگی انجام شود.
بسیاری نوجوانان دوست ندارند زیاد گپ بزنند
و این به این معنی نیست
که آنها از مربیگری عاطفی سودی نمی برند
اما والدین امکان دارد یک حس عمیق
و گفتگوی معنادار را در آنها نیابند.
صرف نظر از همدلی، در مواردی که شما
از کلماتی مثل موارد زیر استفاده می کنید،
"آن خیلی مشکل است... واو.
"اوه نه! واقعا؟
"چه خوب!
"اوه، بد مزه!"
بناءً این اصطلاحاتی را که شما می سازید
که به شخص جوان خود بگویید
که آنها را درک می کنید،
که به حرف های آنها گوش می دهید،
اینها راه های عدم-مقابله تری
از نامگذاری احساسات هستند.
و همچنین می توانید از احساسات
استفاده کنید، اما اکثراً از آنها طوری
استفاده می کنید که هدف تان
از صمیم قلب سرچشمه می گیرد.
بناءً به جای گفتنِ چیزی مانندِ
"تو حالا واقعا عصبانی به نظر میرسی"
شما فقط شاید چیزی بگویید
مانند "اوه، چقدر برانگيزنده!
"این غم انگیز است.
"بله، خیلی استرس زا.
"اوه، من خیلی عصبانی خواهم شد."
و وقتی که هدف از صمیم قلب تان می آید
و زمانی که واقعاً منظورش را دارید
این می تواند به احساس نوجوان شما کمک کند
تا خیلی بیشتر حس پذیرفته شدن،
(کلمات صدای دنگ می دهند)
بیشتر درک شده، (کلمات صدای دنگ می دهند)
و خود را خیلی نزدیکتر به شما احساس کند.
(کلمات صدای دنگ می دهند)
(موسیقی ملایم)
Updated