(موسیقی درخشان)
- سلام، من پروفسور Sophie Havighurst هستم،
یک روانشناس کلینیکی اطفال،
و یکی از نویسندگان این پروگرام
پروگرام فرزندپروری تنظیم به نوجوانی.
- سلام، من داکتر Christiane Kehoe هستم،
یک روانشناس اکادمیک،
و یک نویسنده پروگرام
در پروگرام تنظیم به نوجوانی.
- ما نظریه های مربیگری عاطفی
را به شما معرفی می کنیم.
به حیث والدین و سرپرستان اشخاص جوان
ما واقعا یک نقش مهم را
در شکل دادن هوش عاطفی
نوجوان ما ایفا می کنیم.
\درک نمودن نقش مربیگری عاطفی
\در حمایت از توسعه جوانان
\از مهارت های شان در تنظیم
و درک احساسات آنها
\یک بخش مهم از نقش مراقبتی ما می باشد.
طریقه های زیادی برای اینکه نوجوانان
در مورد احساسات یاد بگیرید، وجود دارد.
اولاً، این است که ما چگونه در
بیان کردن، مدیریت و درک احساسات مان
خود را برای آنها سرمشق قرار می دهیم.
آنها ما را می بینند و از ما یاد می گیرند.
دوماً، نحوه واکنش شما
به احساسات نوجوان تان به آنها
این پیام را می رساند که یا شما
احساسات آنها را قبول می کنید یا
در غیر این صورت رد میکنید.
سوماً، چه مربیگری کنید،
یا نوجوان خود را در فهمیدن،
و مدیریت احساسات آنها هدایت کنید،
می تواند مهارت های
هوش عاطفی آنها را شکل دهند و بسازند.
تحقیقاتی عمومی زیادی وجود دارد
که نحوه تاثیرات بر احساسات هوش عاطفی
را از اثر نحوه برخورد شما
با اشخاص نوجوان تان در مورد
نفوذ عواطف بالای آنها
مورد بررسی قرار می دهد.
تحقیق از دانشگاه واشنگتن در سیاتل
توسط John Gottman، Lynn Fainsilber
Katz و Carole Hooven،
که در دهه 1990 انجام شده است
یک اساس واقعا مفید را
|برای ما فراهم کرده است تا ما بدانیم
که وقتی والدین از روش حمایت کننده
با اطفال خود استفاده می کنند
که در مورد احساست خود بدانند
که به نام مربیگری عاطفی یاد می شود،
این واقعا یادگیری هوش عاطفی
اطفال را تسهیل می کند.
این جایی است که والدین تا جایی
مثل یک مربی ورزشی
از راه های ارتباطی با نوجوان
خود استفاده می کنند
که به آنها در ایجاد مهارت های
هوش عاطفی کمک می کند.
از شروع کارهای اولیه Gottman و همکارانش
بسیاری از محققان به این نتیجه
رسیده اند که مربیگری عاطفی
واقعا برای کمک به اطفال، جوانان، مهم است
تا این مهارت ها را با
هوش عاطفی یاد بگیرند.
پس بیایید کمی بیشتر
نگاه دقیق تری داشته باشیم
که مربیگری عاطفی چیست؟
بناءً مربیگری عاطفی
عبارت از یک راه برای تعامل
با نوجوان تان است که مطابق به آن
شما قبل از تمرکز بر رفتار آنها،
بر درک نمودن و کار کردن روی
احساسات شان تمرکز می کنید تا آنها احساسات
خود را درک نموده و روی آن کار کنند.
بناءً مربیگری عاطفی با
نوجوانان شامل پنج مرحله است.
اولین مرحله این است که از
احساسات نوجوان خود آگاه شوید،
به خصوص اگر با شدت کمتری باشد،
مانند یک کمی کج خلق بودن،
کمی حس ناامیدی یا ناراحتی.
اکثراً نوجوانان مجبور می شوند
واقعاً احساسات خود را تشدید کنند
تا ما به صورت درست متوجه آنها شویم.
مرحله دوم، در نظر گرفتن این احساسات
به حیث فرصتی برای برقرار کردن ارتباط،
و آموزش یا راهنمایی آنها است
تا آنها بتوانند در مورد
این تجربیات عاطفی بیاموزند.
مرحله سوم گوش دادن،
و پذیرفتن احساسات آنها با همدلی است،
اما از قضاوت اجتناب کنید.
مرحله چهارم این است که
سپس به نوجوان خود کمک کنید
تا احساس خود را توصیف کند
شاید با نام بردن از احساسات شان.
و در نهایت، مرحله پنجم
در صورتیکه مناسب باشد،
به آنها در حل-مشکل کمک کنید،
یا در صورت نیاز حتی مذاکره کنید
بعضی از محدودیت ها و حدود را وضع کنید.
بناءً همه اینها بسیار ساده به نظر می رسد،
اما در واقع انجام آن کار آسانی نیست،
مخصوصا در شدت احساسات
لحظه ای که خودت، یا نوجوانت
واقعاً دچار احساسات هستید.
مربیگری عاطفی زمانی آسان تر
است انجام دهید که آرام هستید،
و فرصت لازم را داشته باشید که
از این پنج مرحله استفاده کنید.
اگر واقعا خشمگین، عصبانی،
پریشان، یا واقعا غمگین هستید،
بهترین چیز این است که ابتدا یک مکث کنید،
تا به آرامی نفسهای عمیق بکشید
و لحظه ای صبر کنید.
مربیگری عاطفی خیلی رایج نیست.
بجای آن در بسیاری از فرهنگ ها مردم
از نظر عاطفی بیشتر سرزنش می شوند.
بسیاری از ما خودمان والدینی داشته ایم که
از نظر عاطفی ما را سرزنش کرده اند
وقتی که احساساتی بودیم، سرزنش شدیم،
یا مراقبان ما تلاش کردند
مشکلات ما را خود شان حل کنند،
یا به ما بگویند که چیزی برای
نگرانی وجود نداشت
بدون اینکه حقیقتاً احساسات ما را درک کنند.
با این اوصاف رد کردن احساسات نوجوان تان
می تواند بسیار آسان باشد، و هر نوع
تلاش آنها برای اینکه احساساتشان را با شما
به اشتراک بگذارند، نادیده گرفته می شود.
اگر موارد عاطفی را نادیده می گیرید
ممکن است در مورد احساسات صحبت نکنید.
بجای آن، شاید تلاش کنید
آنها را از احساسات شان دور کنید،
یا مستقیم به توضیحات بروید،
یا فقط اطمینان دهید.
امکان دارد همیشه تلاش کنید
و مشکلات آنها را برطرف کنید،
یا آنها را نصیحت کنید،
یا امکان دارد از روش
ابراز احساسات نوجوان خود انتقاد کنید،
و منحیث احساسات آسیب دیده یا عصبانی
|خود تان به آنها جواب دهید.
پس مثالی را در نظر بگیرید که
نوجوانی وارد اتاق می شود،
و می گوید، من تازه خبر شدم
که هیچ یک از دوستانم
به مکتب من نمی روند.
پس اگر موارد عاطفی
آنها را در نظر نمی گیرید،
ممکن است به غمگینی آنها
واکنش خیلی آرام نشان دهید،
و پیشنهاد مشوره دهید،
اما احساسات آنها را با گفتن
اوه، شما خوب خواهید بود،
کاملاً نادیده بگیرید.
شما دوستان جدید زیادی پیدا خواهید کرد،
یا نگران نباش، تمام افراد
دیگر نیز همین مشکل را دارند،
یا امکان دارد بگویید، این حقیقت ندارد.
Sam به مکتب شما می رود،
یا شاید احساسات آنها را نادیده بگیرید،
و با گفتن موارد زیر از آنها محافظت کنید،
اوه نه، ببینیم اگر مکتب را تغییر دهیم.
بعضی اوقات با دیدن ناراحتی فرزندان ما
باعث می شود ما بخواهیم قبول کنیم،
تا احساسات از بین بروند،
یا امکان دارد با آنها با عکس العمل
بسیار خشن تر رفتار کنیم.
خودتان عصبانی یا مضطرب می شوید.
شکایت را بس کن.
تو خوش چانسی که به چنین مکتب خوبی میروی.
بناءً این جوابهای که احساسات را
نادیده می گیرند، به جوان اجازه نمی دهد تا
یاد بگیرند که احساسات خود را درک کنند،
و فراز و نشیب های زندگی را مدیریت کنید.
در عوض تحقیقات به ما نشان
می دهد که مربیگری عاطفی
روش بسیار موثرتر برای کمک به نوجوانان
برای یادگیری مهارت های
هوش عاطفی شان می باشد.
- اگر ما مربیگری عاطفی می کنیم
ما یک رویکرد خیلی
متفاوتی را در نظر می گیریم.
پس اگر آنها وارد اتاق شده و می گویند،
تازه خبر شدم که هیچ کدام از دوستانم
به مکتب من نمی روند.
شما می توانید از پنج مرحله
مربیگری عاطفی استفاده کنید.
و اینجاست که اولتر از همه،
شما از احساسات نوجوان، خود آگاه خواهید شد،
به خصوص اگر شدت کمتری داشته باشد
طوریکه در این مورد صدق می کند.
آیا می توانید تلاش کنید به احساساتی فکر
کنید که امکان دارد در عقب
چیزهای که به شما گفتند باشد؟
شاید آنها غمگین هستند،
و از تنها بودن در یک مکتب به تشویش باشد.
آنها امکان دارد آرزو کنند
به مکتب دیگری می رفتند
تا با دوستانشان باشد،
و این امکان دارد باعث احساس خشم شود،
و باعث ترس از تنهایی شود.
امکان دارد با شما قهر باشد.
حالا، مرحله دوم این است که عواطف آنها را
به حیث فرصت های جهت
برقراری ارتباط و آموزش ببینید.
و این جایی است که شما
امکان دارد با خود تان فکر کنید
آیا این یک فرصت مربیگری عاطفی است؟
چگونه می توانم حضور داشته باشم
و چگونه می توانم به آنها کمک کنم؟
امکان دارد با خود فکر کنید،
شاید بتوانم از آنها بخواهم
با من روی کَوچ بنشیند
تا در این مورد کمی بیشتر صحبت کنیم.
و سپس مرحله سوم جایی است
شما واقعاً یک چیزی بگویید
که به شخص جوان بفهماند
که شما به وی گوش می دادید،
و اینجا جایی است که شما گوش می دهید،
و احساسات آنها را
همراه با همدلی می پذیرید.
بناءً در این مرحله، مسئله در مورد
درست یا غلط بودن آنها نیست.
شما امکان دارد فقط کمی،
فضای بیشتر فراهم کنید،
تا نوجوانتان در مورد آنچه اتفاق
افتاده است بیشتر به شما بگوید.
شما می توانید کمی نزدیک تر شوید،
و شاید بگویید، اوه نه، این مشکل است.
عدم شناخت از کسانی که
در مکتب نو تان می روند.
بناءً شما واقعاً همدردی می کنید
و فضا را نگه می دارید.
و سپس مرحله چهارم جایی است که
امکان دارد به نوجوان خود کمک کنید
تا با استفاده از نام بردن عواطف خود
احساسی که دارند را بیان کند.
بناءً این جایی است که شما می توانید بگویید
شما واقعاً به تشویش به نظر میرسید،
و شاید از خاطر نبودن با دوستان
خود کمی غمگین باشید.
و این می تواند به آنها کمک کند تا
در مورد احساسات خود صحبت کنند،
اما امکان دارد نیاز داشته باشید اینجا
مکث کنید و خیلی آهسته ادامه دهید.
نوجوانان اکثراً به وقت زیادی نیاز دارند
تا کلماتی را برای تان در مورد اتفاقاتی
که برای شان رخ می دهند بیان کنند.
و پس از آن که برای یک
مدتی به سخنانش گوش دادید
امکان دارد مناسب باشد
که به مرحله پنج بروید،
و این جایی است که شما امکان دارد
به آنها کمک کنید تا مشکل را حل کنند.
و اکثراً این با پرسیدن
سوالات باز شروع می شود.
یک چیزی مثل، این واقعا سخت است
وقتی باید کاری را انجام بدهید
که نمی خواهید انجام دهید.
نمی دانم چه چیزی کمک خواهد کرد؟
فکر می کنید چگونه می توانید با دوستان
قدیمی ات در تماس باشید؟
چه چیزی این را آسان تر می کند؟
بناءً مربیگری عاطفی یک راه واقعا مفید
برای کمک به نوجوانان برای
پشت سر گذاشتن سختی ها
و همچنین تجارب زندگی چالش برانگیز است،
و اوایل نوجوانی،
و پروسه انتقال به شروع کردن مکتب ثانوی
به خصوص یک دورانِ تغییرات متعدد،
و بسیاری از عواطف قوی است.
و می توانید از مربیگری عاطفی
برای کمک به نوجوان خود در رسیدگی به
این تجربیات و واکنش ها استفاده کنید.
حالا، شما لازم نیست از مربیگری
عاطفی همیشه استفاده کنید،
اما اساساً می خواهید از پنج مرحله
حداقل بعضی اوقات، زمانیکه نوجوان شما
عواطفی را تجربه می کند، استفاده کنید.
Gottman و همکارانش به این
نتیجه رسیدند که اطفال و نوجوانان
از والدین خود که از مربیگری عاطفی
حداقل 30 تا 40 فیصد زمانی که آنها احساساتی
هستند استفاده می کنند، بهره مند می شوند.
اما، شما نیاز دارید برای مربیگری عاطفی
در شرایط مناسب قرار داشته باشید.
بعضی اوقات وقت برای مربیگری
عاطفی تان مناسب نیست،
و شما فقط امکان دارد نیاز داشته باشید
در یک حدی این کار را انجام دهید.
همچنان، هنگامیکه ناراحت هستید،
امکان دارد شما نیاز به یک مکث داشته باشید،
و برای گفتگو بعداً برگردید، هنگامیکه
یک کمی احساس خوبتری داشته باشید.
و در مواقع دیگر،
امکان دارد انتخاب کنید
در موقع شدت این موضوع
روی احساسات تمرکز نکنید
چون فقط نیاز دارید به بعضی
از سوالات جواب بدهید،
یا مشکل را حل کنید.
و در چنین شرایطی
امکان دارد فقط نیاز به دانستن
آنچه نوجوان شما نیاز دارد، داشته باشید،
برای رسیدن به مکتب به چی چیزی نیاز دارد،
یا چگونه یک بحران
دوستی فوری را مدیریت کنید،
اما اکثراً می توانید بعدا به موضوع برگردید
زمانی که وقت برای شما
و نوجوانتان مناسب باشد
وقتیکه هر دوی تان کمی آرامتر هستید.
و سپس می توانید از پنج مورد
مراحل مربیگری عاطفی
برای کمک به نوجوان خود در تفکر
موقعیت عاطفی که شما داشتید، استفاده کنید.
و این واقعا به آنها برای پروسس احساسات
که آنها تجربه کردند، کمک می کند.
یکی از بهترین راه ها برای
درک مربیگری عاطفی
دیدن آن زمانی است که با رد
احساسات در تضاد است.
به این ویدیو نگاهی بیندازید که
یک پدر و یک دختر را نشان می دهد
که در مورد روز انتقال مکتب صحبت می کنند.
در اولین تعامل
پدر از نظر عاطفی نادیده گیر می باشد.
در تعامل دوم او، مربیگری عاطفی می کند.
توجه کنید که چگونه هر تعامل
روی پدر و دختر تأثیر می گذارد،
و ببینید آیا می توانید پنج مرحله
مربیگری عاطفی را متوجه شوید.
(موسیقی ملایم)
Updated